تفاوت ها و نکاتی برای افزایش هر دو

ورزشی
0 0
Read Time:8 Minute, 23 Second

بدن انسان مکانیسمی است که همیشه در حال تغییر است که درک آن بسیار پیچیده است. در سنین و مناطق مختلف، بدن کاملا منحصر به فرد رفتار می کند. همچنین اگر بخواهد می تواند خود را به روش های مختلف تغییر دهد. محدودیت های انسانی را می توان تا حد زیادی تحت فشار قرار داد. هدف از فشار دادن این محدودیت ها این است که اطمینان حاصل شود که بدن به اندازه کافی توانایی سازگاری با محیط های سخت تر را دارد. چندین ویژگی فیزیکی وجود دارد که می توان آنها را برای به حداکثر رساندن عملکرد تغییر داد.

استقامت، استقامت، قدرت، چابکی، سرعت، رفلکس‌ها و عوامل دیگر تعیین می‌کنند که بدن انسان چقدر می‌تواند ورودی‌ها را از محیط اطراف خود دریافت کند و به آنها پاسخ مناسبی بدهد. همه این عوامل کاملاً متفاوت هستند، اما دو مورد از آنها ممکن است تکراری به نظر برسند. مقایسه بین استقامت در مقابل استقامت: تفاوت ها و نکاتی برای افزایش هر دو در حال انجام است. هر دوی این ویژگی‌ها بسیار نزدیک به یکدیگر به نظر می‌رسند.

مقایسه استقامت و استقامت

استقامت و استقامت تقریباً دست به دست هم می دهند زیرا در مورد توانایی بدن برای حفظ یک فعالیت خاص برای یک دوره زمانی بحث می کنند. علیرغم شباهت ماهیت اساسی این دو ویژگی، هر دو کاملاً منحصر به فرد هستند. Stamina در طول مدتی با عملکرد با ظرفیت بالا سر و کار دارد. اگر فعالیتی با شدت بالا انجام شود، چه فیزیکی و چه ذهنی، مدت زمانی که می‌توان آن را انجام داد، استقامت نامیده می‌شود.

استقامت شبیه استقامت است، با این تفاوت که اساس اینجاست که ممکن است شدت زیاد نباشد. هر فعالیتی که انجام می شود باید با سرعت قابل توجهی اتفاق بیفتد. حتی در کمترین میزان اما قابل قبول، مدت زمانی که فرد می تواند آن را تحمل کند به عنوان استقامت شناخته می شود.

استقامت همچنین می تواند به معنای توانایی تحمل درد، فشار و استرس در جبهه فیزیکی باشد. شرطی‌سازی مفهومی است که بر اساس این اصل نیز کار می‌کند. تهویه‌سازی برای رزمی‌کاران انجام می‌شود تا بتوانند دردهای جسمی بیشتری را هنگام مبارزه تحمل کنند. ماهیچه ها و استخوان های آن ها به مرور زمان به طور فزاینده ای دچار درد می شوند. با تمرکز کمتر روی درد و بیشتر روی خود دوئل، توانایی آنها را برای مبارزه بهبود می بخشد.

ذهن همچنین باید چندین چیز را طی کند تا عملکرد و سطح تحمل خود را به حداکثر برساند. کسی که درد فیزیکی بیشتری را تجربه کرده است می تواند درد بیشتری را نسبت به کسی که قبلاً تجربه نکرده است تحمل کند. چنین چیزی استقامت محسوب می شود. معمولاً استقامت چیزی است که ذهن برای بقیه بدن فراهم می کند. وقتی گفته می شود که فردی دارای استقامت ذهنی بیشتری است، به این معنی است که فرد می تواند یک فعالیت را با همان شدت برای مدت زمان مشخصی انجام دهد.

استقامت اصطلاحی است که در رشته دو و میدانی استفاده می شود که در آن تاکید بر فعالیت هایی است که به انرژی کوتاه اما شدید نیاز دارند. در دوی سرعت، استقامت باید به اندازه ای باشد که ورزشکار بتواند مسافت را با همان شدت بدون کاهش سرعت طی کند. استقامت را می توان با سایر ورزش ها مانند تیراندازی با تفنگ یا تیراندازی با کمان مقایسه کرد، جایی که دست ها باید قدرت کافی برای ثابت نگه داشتن کمان یا تفنگ را داشته باشند. افرادی که استقامت بیشتری دارند بازوی تیراندازی بسیار پایدارتری خواهند داشت و تمایل دارند نتایج بهتری بگیرند.

چگونه می توان استقامت و استقامت را افزایش داد؟

تعیین گروه های اصلی

اولاً، استقامت و استقامت انسان برای کارهای مختلف متفاوت است. یک دوچرخه سوار باید از نظر فعالیتی که پایش انجام می دهد، استقامت بیشتری داشته باشد. یک شناگر به مقدار زیادی استقامت قلبی عروقی و ریوی نیاز دارد. یک بالابرنده به استقامت بیشتری در عضلات نیاز دارد که برای وزنه برداری از او استفاده می شود. بنابراین، تعیین گروهی از عضلات که استقامت آنها نیاز به افزایش دارد، اولین قدم در جهت بهبود هر گونه استقامت است.

ریه ها و قلب

مهم نیست که کدام یک از اعضای بدن در تلاش برای بهبود است، بدن به عنوان یک واحد کامل کار می کند و نه جداگانه. بنابراین اعضای حیاتی و حیاتی بدن مانند ریه ها و قلب باید با تمام ظرفیت خود مورد استفاده قرار گیرند. اولین چیزی که باید درک کنید این است که قلب خون را به تمام ماهیچه های بدن پمپ می کند و اکسیژن را به آنها می رساند. بدون اکسیژن، ماهیچه‌ها خیلی سریع‌تر خسته می‌شوند و اسید لاکتیک تجمع می‌یابد که سرعت کارایی را کاهش می‌دهد.

فراتر از آن، قلب تنها در صورتی قادر به تامین خون غنی از اکسیژن خواهد بود که ریه ها به درستی کار کنند. ریه ها مولکول های اکسیژن و هموگلوبین خون را جذب می کنند و در نتیجه اکسی هموگلوبین را تشکیل می دهند. بدین ترتیب اکسیژن از طریق خون از ریه ها به قلب منتقل می شود. ضروری است که سطح هموگلوبین در انسان بالا باشد. این کار را می توان با افزایش مصرف آهن در یک فرد انجام داد. داشتن مواد معدنی مناسب باعث تحریک آن می شود. یک راه برای افزایش ظرفیت ریه، تمرین در مناطق کم اکسیژن مانند در ارتفاعات بالاتر یا محیط های کنترل شده است.

سلامت قلب را می توان با کاهش مصرف روغن و در عوض تمرکز بر روغن های طبیعی میوه های خشک و امگا سه از ماهی ارتقاء داد. مکمل های متعددی وجود دارد که امکان افزایش چنین چربی های طبیعی را فراهم می کند. قبل از مصرف هر گونه مکمل بهتر است با پزشک یا شیمیدان مشورت کنید.

تمرین

هنگامی که گروه اصلی ماهیچه ها و نیازهای بدن مشخص شد، باید تمرین آن عضلات را به طور منظم شروع کرد. محدودیت ها باید به صورت دوره ای افزایش یابد. به محض اینکه بدن با یک معیار راحت شد، وقت آن است که یک معیار جدید تنظیم کنید. با تنظیم مجدد اهداف، می توان به حداکثر کارایی دست یافت. وقتی صحبت از ورزش می شود، مفهوم کاهش بازدهی وجود دارد.

اگر فردی تمایل داشته باشد در یک روز دو ساعت و روز بعد استراحت کند، سود بهتری نسبت به کسی که در هر دو روز به مدت یک ساعت ورزش می کند، نخواهد داشت. به این دلیل است که هنگام ایجاد استقامت، ثبات حیاتی است.

بدن فقط زمانی سازگار می شود که به طور مداوم به چالش کشیده شود. علاوه بر این، دستاوردهایی که می توان از ورزش در باشگاه به دست آورد با استقامت و استقامت متفاوت است. دستاوردها می توانند برای مدت طولانی تری نسبت به استقامت بدون تمرین دوام داشته باشند. اگر فردی برای چند هفته ورزش را متوقف کند، ممکن است دستاوردها خیلی سریع از بین نرود، اما استقامت مطمئناً ناپدید خواهد شد.

خواب

همه نیاز به گرفتن یک استراحت و خواب کافی تا بافت های خسته بدن بتوانند پس از تلاش شدید، بهبود یابند. مهم ترین راه برای بهبود بدن، داشتن خواب کافی است. هر انسانی متفاوت است و به تعداد ساعات متفاوتی برای خواب نیاز دارد. برخی از افراد زمانی که پنج تا شش ساعت می خوابند بهترین عملکرد را دارند، در حالی که برخی به حداقل هشت تا نه ساعت خواب نیاز دارند.

با این حال، زمانی که یک فرد ورزش می کند، خواب استاندارد هشت ساعته ضروری است. بدن باید زمان زیادی برای بهبود و بهبود داشته باشد. اگر میزان خوابی که فرد دریافت می‌کند کم باشد، بدن ممکن است تا آخرین نقطه بهبود یابد، اما نمی‌تواند دستاوردهای اضافی داشته باشد.

مخلوط کردن آن

همه دوست ندارند ساعت ها را در باشگاه بگذرانند. برخی از افراد یوگا یا هنرهای رزمی را ترجیح می دهند. بهترین راه برای بهبود استقامت، داشتن روحیه شاد است. استقامت، همانطور که قبلا ذکر شد، نیاز به ثبات دارد. تنها راه رسیدن به ثبات، انجام فعالیت هایی است که فرد از آنها لذت می برد. اگر فرد از رقصیدن یا شنا کردن لذت می برد، به جای وزنه زدن فقط باید این کار را انجام دهد. با مخلوط کردن آن، می توان به مقدار ایده آل سود در طول زمان دست یافت.

رژیم غذایی

یکی از اساسی ترین ایده ها این است که تغذیه مناسب داشته باشید. قبلاً ذکر شد که می توان مکمل ها را پس از مشورت با پزشک مصرف کرد. با این حال، اساس قدیمی این است که غذا بهترین تغذیه را برای بدن فراهم می کند. داشتن یک رژیم متعادل لازمه.

افزودن سبزیجات برگدار و سبزی بیشتر به غذا باعث تحریک قلب می شود. توانایی بدن برای حفظ اکسیژن را بهبود می بخشد و همچنین کارایی را بهبود می بخشد. ورزشکاران حرفه ای از همان مقدار اکسیژنی که تنفس می کنند به شیوه ای بسیار بهتر استفاده می کنند.

نتیجه

مایعات بخش مهمی از افزایش و حفظ بدن را تشکیل می دهند. هر زمان که فعالیت ها انجام شود، مایعات از دست می روند. بهتر است آب فراوان داشته باشید. اجتناب از نوشیدنی هایی مانند الکل و کافئین ضروری است زیرا باعث کم آبی بدن می شوند. از طریق تمرینات منظم و کارآمد می توان استقامت و استقامت را به میزان قابل توجهی افزایش داد.

سوالات متداول

آیا استقامت با افزایش سن فرد کاهش می یابد؟

همانطور که بدن پیر می شود، توانایی آن برای حفظ اکسیژن بیشتر کاهش می یابد. همچنین مانند گذشته خود را تعمیر نمی کند. بنابراین، با پیر شدن بدن انسان، حفظ استقامت دشوارتر می شود. با این حال، فعالیت منظم تضمین می کند که میزان از دست دادن استقامت تحت کنترل است.

بهترین سن برای رشد استقامتی چیست؟

زمان یا سن ایده آلی که یک فرد اوج استقامت دارد دهه بیست است. دلیل آن این است که بدن به طور کامل با سال ها تمرین مجهز است و در آن نقطه از زمان حداکثر استقامت را دارد. حرفه ای ها همیشه پیشنهاد می کنند که بهترین سن حدود بیست و پنج سالگی است. وقتی صحبت از رشد به میان می آید، بهترین زمان بدون شک اواخر سال های نوجوانی است. این زمانی است که بدن انرژی زیادی برای هدایت در تمرین دارد.

Happy
Happy
0 %
Sad
Sad
0 %
Excited
Excited
0 %
Sleepy
Sleepy
0 %
Angry
Angry
0 %
Surprise
Surprise
0 %

Average Rating

5 Star
0%
4 Star
0%
3 Star
0%
2 Star
0%
1 Star
0%

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.